TÜKENMİŞLİK SENDROMU
Tükenmişlik Sendromu Yorgunluk Değil, Anlamın Bedenin İçinden Çekildiği An Devam Etmeye Gücün Olduğunda Ama Nedenin Kalmadığında Tükenmişlik Nedir? Tıbbi olarak “burnout” sendromu; kişinin iş, sorumluluk ya da sosyal rollerle aşırı yüklenmesinin ardından, bedensel, zihinsel ve duygusal tükenme yaşamasıdır. Sıklıkla şu belirtilerle kendini gösterir: Sürekli yorgunluk, ne kadar dinlense de geçmeyen Motivasyon eksikliği, hiçbir şeyin anlamlı gelmemesi Sosyal geri çekilme, duygusal mesafe İştah ve uyku bozuklukları Konsantrasyon sorunları “Devam etmem gerekiyor” düşüncesiyle ruhsuz eylemlerin sürdürülmesi Ama aslında bunlar sadece dıştaki belirtilerdir. Tükenmişlik ruhun, hayattan çekildiği bir iç çöküştür. Tükenmişliğin Ruhsal Kökleri – Hayatta Kalırken Yaşamayı Unutmak Tükenmişlik yaşayan birinin ruhsal arka planında genellikle şunlar yatar: Sürekli veren olmak – kendini hep başkalarının önüne koymak “Ben olmazsam yürümeyecek” düşüncesiyle yaşamak Kendine izin verememek – dinlenmeye, duygulara, boşluğa Duygularını bastırmak, hep fonksiyonel kalmaya çalışmak Başarının, değerli olmakla eş değer sayıldığı içsel bir yapı Hayatın anlamını dış hedeflere bağlamak Ve en sonunda: “Ben neredeyim?” sorusunun cevapsız kalması Tükenmişlik insanın kendinden gizlice çekilmesidir; geriye kalan: rol yapan bir beden, susmuş bir zihin, uzaklaşmış bir kalptir. Taşların Tükenmişlik Sürecindeki Frekanssal Desteği: Yavaşlık, Yumuşaklık, Hatırlayış Tükenmişlik yaşayan bedende; Sinir sistemi sürekli alarm hâlindedir Kortizol seviyesi aşırı yükselmiş ya da düşmüştür Vagus siniri devre dışı kalmıştır – yani kişi “güvende” hissedemez Enerji merkezleri “donmuş” bir hâle geçmiştir Bedenle ruhun iletişimi kesilmiş gibidir Taşlar burada ne yapar? Sabit frekanslarıyla sinir sistemine denge sinyali gönderir Bedeni “şimdi ve burada”ya geri çağırır Sadece enerji vermez; ritim verir – çünkü tükenmişlikte ritim kaybolmuştur Yavaşlamaya izin verir – çünkü kişi durduğunda kendini suçlu hisseder Kalp, solar pleksus ve kök merkezleriyle çalışarak bedeni yeniden ruhla hizalar En şefkatlisi ne ama biliyor musunuz? Taş, bu yavaşlığa tanıklık eder. “Şimdi hiçbir şey yapmaman da bir şeydir” der. “Biz insanı yorgunlukla değil; yeryüzüne halife olarak yarattık.” (Tefekkürle, Bakara Suresi’nden bir hatırlayış) Tükenmişlik, insanın kendi yaratılış misyonunu unuttuğu yerde başlar. Taşlar, o misyonu değil; o sesi hatırlatır. “Sen varsın, çünkü sen öz’sün.” Tükenmişlik bir “dur” işaretidir sevgililerim. Yeniden kendine dönüşün başlangıcıdır. Taş bu başlangıca eşlik eder. Yargılamaz, hızlandırmaz, zorlamaz. Sadece yanında olur. Ve bazen bu bile yeterlidir. Yalnız olmadığını hatırlamak.
Sıkça birlikte alınanlar
TÜKENMİŞLİK SENDROMU
Tükenmişlik Sendromu Yorgunluk Değil, Anlamın Bedenin İçinden Çekildiği An Devam Etmeye Gücün Olduğunda Ama Nedenin Kalmadığında Tükenmişlik Nedir? Tıbbi olarak “burnout” sendromu; kişinin iş, sorumluluk ya da sosyal rollerle aşırı yüklenmesinin ardından, bedensel, zihinsel ve duygusal tükenme yaşamasıdır. Sıklıkla şu belirtilerle kendini gösterir: Sürekli yorgunluk, ne kadar dinlense de geçmeyen Motivasyon eksikliği, hiçbir şeyin anlamlı gelmemesi Sosyal geri çekilme, duygusal mesafe İştah ve uyku bozuklukları Konsantrasyon sorunları “Devam etmem gerekiyor” düşüncesiyle ruhsuz eylemlerin sürdürülmesi Ama aslında bunlar sadece dıştaki belirtilerdir. Tükenmişlik ruhun, hayattan çekildiği bir iç çöküştür. Tükenmişliğin Ruhsal Kökleri – Hayatta Kalırken Yaşamayı Unutmak Tükenmişlik yaşayan birinin ruhsal arka planında genellikle şunlar yatar: Sürekli veren olmak – kendini hep başkalarının önüne koymak “Ben olmazsam yürümeyecek” düşüncesiyle yaşamak Kendine izin verememek – dinlenmeye, duygulara, boşluğa Duygularını bastırmak, hep fonksiyonel kalmaya çalışmak Başarının, değerli olmakla eş değer sayıldığı içsel bir yapı Hayatın anlamını dış hedeflere bağlamak Ve en sonunda: “Ben neredeyim?” sorusunun cevapsız kalması Tükenmişlik insanın kendinden gizlice çekilmesidir; geriye kalan: rol yapan bir beden, susmuş bir zihin, uzaklaşmış bir kalptir. Taşların Tükenmişlik Sürecindeki Frekanssal Desteği: Yavaşlık, Yumuşaklık, Hatırlayış Tükenmişlik yaşayan bedende; Sinir sistemi sürekli alarm hâlindedir Kortizol seviyesi aşırı yükselmiş ya da düşmüştür Vagus siniri devre dışı kalmıştır – yani kişi “güvende” hissedemez Enerji merkezleri “donmuş” bir hâle geçmiştir Bedenle ruhun iletişimi kesilmiş gibidir Taşlar burada ne yapar? Sabit frekanslarıyla sinir sistemine denge sinyali gönderir Bedeni “şimdi ve burada”ya geri çağırır Sadece enerji vermez; ritim verir – çünkü tükenmişlikte ritim kaybolmuştur Yavaşlamaya izin verir – çünkü kişi durduğunda kendini suçlu hisseder Kalp, solar pleksus ve kök merkezleriyle çalışarak bedeni yeniden ruhla hizalar En şefkatlisi ne ama biliyor musunuz? Taş, bu yavaşlığa tanıklık eder. “Şimdi hiçbir şey yapmaman da bir şeydir” der. “Biz insanı yorgunlukla değil; yeryüzüne halife olarak yarattık.” (Tefekkürle, Bakara Suresi’nden bir hatırlayış) Tükenmişlik, insanın kendi yaratılış misyonunu unuttuğu yerde başlar. Taşlar, o misyonu değil; o sesi hatırlatır. “Sen varsın, çünkü sen öz’sün.” Tükenmişlik bir “dur” işaretidir sevgililerim. Yeniden kendine dönüşün başlangıcıdır. Taş bu başlangıca eşlik eder. Yargılamaz, hızlandırmaz, zorlamaz. Sadece yanında olur. Ve bazen bu bile yeterlidir. Yalnız olmadığını hatırlamak.