TRAVMA SONRASI STRES BOZUKLUĞU
Travma Sonrası Stres Bozukluğu (TSSB) Zaman Geçse de Bedende Kalan O An TSSB Nedir? Travma Sonrası Stres Bozukluğu, kişi yaşamsal tehdit içeren ya da yoğun korku, dehşet, çaresizlik barındıran bir olay yaşadığında ortaya çıkan, sinir sisteminin o anda donup orada kalmasıyla süren bir bozukluktur. Belirtileri şunlardır: Tekrarlayan kabuslar Travma anının istemsiz hatırlanması (flashback) Ani öfke patlamaları, tetiklenmeler Aşırı irkilme tepkileri Sosyal geri çekilme Duygulardan kopma (numbness) Uyku bozuklukları “Hiçbir şey olmamış gibi yapamıyorum” hissi Beynin amigdala bölgesi (tehlike algısı) aşırı aktif kalır, hipokampus (hafıza) o anı “geçmişte kalmış” gibi etiketleyemez. Yani travma geçse de, beden hâlâ oradadır. Bilinç “şimdi”de yaşar, beden ise “o an”da. Şimdi de kendi dilimize dönelim; TSSB’nin Duygusal ve Ruhsal Derinliği Travma, ruhun bir parçasının kopması değildir. Hani dersin ya, içimden bir şşey kopup gitti. I ıh o öyle değil. Ruhun o koptu zannettiğin parçası bedende donar kalır. Travma sonrası oluşan stres bozukluğu; Kişinin bedeninden “uzaklaştığı” Zihninin onu korumak için geçmişi bastırdığı Ama ruhunun hâlâ “orada olduğunu” sık sık hatırlattığı bir hâlidir. TSSB yaşayan kişi, çoğu zaman; Hızla tetiklenir ama nedenini açıklayamaz Bedeni her an “tehlike olacakmış” gibi hisseder “Her şey normal” görünse de içeride alarm durumu sürer Kendine bile güvenemez, çünkü tehlike içselleşmiştir Dünyayla arasına mesafe koyar: seslere, insanlara, temasa karşı kapanır “Ben bu halimle yaşamayı öğrenmek zorundayım” düşüncesine sığınır Travmayı bedende sıkışmış bir zaman olarak düşün. Ve o zaman ilerlemediğinde seni yaşamın dışına iter. Taşların TSSB ile Frekanssal Teması: Hafızaya Yumuşak Bir Dokunuş Travma sonrası bedenin frekansı bozulur. Sinir sistemi aşırı uyarılmıştır, gevşeme sinyali alamaz Zihin ve beden uyumsuz çalışır, çünkü “şimdi” ile bağ kopmuştur Kaslar gevşeyemez, kalp ritmi dengelenemez Uykuya geçiş mümkün olmaz; çünkü beden sürekli tetiktedir Taşlar burada ne yapar? Sabit frekanslarıyla bedene “şimdi”de olduğunu hatırlatır Vagus sinirine etki ederek, parasempatik sinir sistemini (gevşeme, sindirme, dinlenme) aktive eder Tetiklenme sırasında zihni değil, bedeni düzenler Kristal yapısı sayesinde, sinir sisteminde sürekli aktif kalan döngüye dışsal bir ritim sunar Taş konuşur, ne der biliyor musunuz? “O an geçti. Şimdi buradasın. Bedenin sana geri dönebilir.” “Biz, insanı çamurdan yarattık; ama ona ruhumuzdan üfledik.” (Secde Suresi, 7–9) Travma, çamurun kırılmasıdır. Taş, toprağın hafızası olarak o çamurun yeniden biçimlenmesine şahitlik eder. Travma geçmez. Ama donmuş olan çözülür. Ve çözülme başladığında, beden yeniden ruha alan açar. Taş, bu çözülmeye tanıklık eder. Gölgeyle savaşmaz. Ama karanlıkta elini tutar. Ayaların birbirine değmesi en şölenli şifadır.
Sıkça birlikte alınanlar
TRAVMA SONRASI STRES BOZUKLUĞU
Travma Sonrası Stres Bozukluğu (TSSB) Zaman Geçse de Bedende Kalan O An TSSB Nedir? Travma Sonrası Stres Bozukluğu, kişi yaşamsal tehdit içeren ya da yoğun korku, dehşet, çaresizlik barındıran bir olay yaşadığında ortaya çıkan, sinir sisteminin o anda donup orada kalmasıyla süren bir bozukluktur. Belirtileri şunlardır: Tekrarlayan kabuslar Travma anının istemsiz hatırlanması (flashback) Ani öfke patlamaları, tetiklenmeler Aşırı irkilme tepkileri Sosyal geri çekilme Duygulardan kopma (numbness) Uyku bozuklukları “Hiçbir şey olmamış gibi yapamıyorum” hissi Beynin amigdala bölgesi (tehlike algısı) aşırı aktif kalır, hipokampus (hafıza) o anı “geçmişte kalmış” gibi etiketleyemez. Yani travma geçse de, beden hâlâ oradadır. Bilinç “şimdi”de yaşar, beden ise “o an”da. Şimdi de kendi dilimize dönelim; TSSB’nin Duygusal ve Ruhsal Derinliği Travma, ruhun bir parçasının kopması değildir. Hani dersin ya, içimden bir şşey kopup gitti. I ıh o öyle değil. Ruhun o koptu zannettiğin parçası bedende donar kalır. Travma sonrası oluşan stres bozukluğu; Kişinin bedeninden “uzaklaştığı” Zihninin onu korumak için geçmişi bastırdığı Ama ruhunun hâlâ “orada olduğunu” sık sık hatırlattığı bir hâlidir. TSSB yaşayan kişi, çoğu zaman; Hızla tetiklenir ama nedenini açıklayamaz Bedeni her an “tehlike olacakmış” gibi hisseder “Her şey normal” görünse de içeride alarm durumu sürer Kendine bile güvenemez, çünkü tehlike içselleşmiştir Dünyayla arasına mesafe koyar: seslere, insanlara, temasa karşı kapanır “Ben bu halimle yaşamayı öğrenmek zorundayım” düşüncesine sığınır Travmayı bedende sıkışmış bir zaman olarak düşün. Ve o zaman ilerlemediğinde seni yaşamın dışına iter. Taşların TSSB ile Frekanssal Teması: Hafızaya Yumuşak Bir Dokunuş Travma sonrası bedenin frekansı bozulur. Sinir sistemi aşırı uyarılmıştır, gevşeme sinyali alamaz Zihin ve beden uyumsuz çalışır, çünkü “şimdi” ile bağ kopmuştur Kaslar gevşeyemez, kalp ritmi dengelenemez Uykuya geçiş mümkün olmaz; çünkü beden sürekli tetiktedir Taşlar burada ne yapar? Sabit frekanslarıyla bedene “şimdi”de olduğunu hatırlatır Vagus sinirine etki ederek, parasempatik sinir sistemini (gevşeme, sindirme, dinlenme) aktive eder Tetiklenme sırasında zihni değil, bedeni düzenler Kristal yapısı sayesinde, sinir sisteminde sürekli aktif kalan döngüye dışsal bir ritim sunar Taş konuşur, ne der biliyor musunuz? “O an geçti. Şimdi buradasın. Bedenin sana geri dönebilir.” “Biz, insanı çamurdan yarattık; ama ona ruhumuzdan üfledik.” (Secde Suresi, 7–9) Travma, çamurun kırılmasıdır. Taş, toprağın hafızası olarak o çamurun yeniden biçimlenmesine şahitlik eder. Travma geçmez. Ama donmuş olan çözülür. Ve çözülme başladığında, beden yeniden ruha alan açar. Taş, bu çözülmeye tanıklık eder. Gölgeyle savaşmaz. Ama karanlıkta elini tutar. Ayaların birbirine değmesi en şölenli şifadır.